Tibet hududi ustidan samolyotlar kam uchishi ko‘pchilikni hayratga soladi. Buning bir nechta muhim sabablari bor.
Avvalo, Tibet hududi juda baland tog‘lardan iborat. Bu yerda Himolay togʻlari joylashgan bo‘lib, ayrim cho‘qqilar 8 ming metrdan ham baland. Shu sababli samolyotlar uchun xavfsiz parvoz balandligini saqlash qiyinlashadi.
Yana bir muhim omil — kuchli turbulentlik (havo oqimlarining keskin o‘zgarishi). Tog‘li hududlarda shamollar tez va beqaror bo‘lgani uchun samolyotlar barqaror ucha olmaydi.
Bundan tashqari, bu hududda favqulodda qo‘nish uchun mos aeroportlar juda kam. Agar samolyotda muammo yuzaga kelsa, tog‘lar orasida xavfsiz qo‘nish deyarli imkonsiz.
Yana bir sabab — havoning siyrakligi. Balandlik oshgani sayin havo zichligi kamayadi, bu esa dvigatellar samaradorligiga va samolyotning ko‘tarilish kuchiga salbiy ta’sir qiladi.
Mutaxassislar ta’kidlashicha, aynan shu omillar tufayli aviakompaniyalar Tibet ustidan to‘g‘ridan-to‘g‘ri parvoz qilishdan ko‘ra, xavfsizroq alternativ yo‘nalishlarni tanlaydi.
