Ba’zan hammasi joyidagidek tuyuladi,
ammo ichingizdagi bir ovoz:
“Yo‘q… nimadir xato ketyapti”, deydi.
Muammo shundaki, u nima xato ekanini aytmaydi.
Mana o‘sha his tanish bo‘ladigan holatlar:

- Kunlar bir-biriga aralashib ketadi, lekin bu “bandlik” sababli emas.
- Avvallari yoqtirgan narsalaringiz endi unchalik hayajon bermaydi.
- Odamlarga bo‘lgan sabringiz kamaygandek tuyuladi.
- Charchoq uyqu bilan ham ketmaydi.
- Doim “keyinroq qarayman” degan ishlar yig‘ilib boradi.
- Boshingizda doim tugallanmagan jumlalar aylanadi.
- Ba’zan sukunat yengillik beradi ba’zan esa yanada og‘irlashtiradi.
- Hamma nimadir qilayotgandek, siz esa joyingizda turgandek his qilasiz.
- Aslida baxtsiz emassiz… ammo to‘liq yaxshi ham emassiz.
Bu his odatda katta bir muammodan emas uzoq vaqt davomida kechiktirilgan kichik-kichik narsalardan paydo bo‘ladi va ko‘pincha, yechilishidan oldin, o‘rtaga chiqishni xohlaydi.

















